Verslag lezing Homeopathie gehouden door Rienk Stuut op zaterdag 10 april te Driebergen.
Rienk Stuut heeft in 1987 samen met twee andere homeopathische artsen het Homeopathisch Artsencentrum te Utrecht opgericht. In 2001 is hij een eigen praktijk gestart in Groenekan. Hij is lid van de VHAN, Vereniging Homeopatische Artsen Nederland.
Holistisch
Homeopathie is een holistische geneeswijze. Dat wil zeggen dat men bij het beoefenen van de homeopathie naar de mens in zijn geheel
kijkt. De huid is onderdeel van het mens-zijn en wordt dus niet als los onderdeel bekeken.
Paracelsus (1493-1541) wordt wel gezien als de voorloper van Hahnemann, de grondlegger van de homeopathie. Net als Hahnemann verwierp hij de misstanden in de toenmalige geneeskunde, die volgens onlogische principes handelde en je zou beiden door hun meer rationele aanpak en op ervaring gestoelde methodes kunnen beschouwen als grondleggers van de huidige geneeskunde. In de visie van Paracelsus moest een goede arts vanuit verschillende gezichtspunten naar ziekte kijken. In de tijd van Paracelsus werd er net als nu bij het ontstaan van een ziekte of aandoening, afhankelijk van de visie van de hulpverlener, uitgegaan van verschillende oorzaken.
Laten we het voorbeeld nemen van iemand die aan tyfus is overleden. Afhankelijk van de visie van de hulpverlener zouden de volgende verklaringen voor het overlijden van deze persoon gegeven kunnen worden:
- fysieke oorzaak, bijv. een bacterie
- etherische oorzaak, de weerstand is niet goed
- astrale oorzaak, de sterren staan niet goed
- artsen op het gebied van het „ik‟: vrees, de „ik‟ was te slap en vrees is de voedingsbodem voor infectie
- ens deale: al het lijden is door God bevolen als tucht
Een arts, die volgens de visie van Paracelsus werkt, zou na het horen van al deze verklaringen kunnen zeggen: ze hebben allemaal gelijk en allemaal ongelijk, en vervolgens concluderen dat de persoon is gestorven aan “arsenicum”.
In de visie van Paracelsus hield namelijk het begrip”arsenicum” alle eerder genoemde oorzaken in.
Het zou echter nog geruime tijd duren voordat bovengenoemd principe verder werd uitgewerkt en bijvoorbeeld niet alleen duidelijk werd dat het beeld van tyfus leek op een vergiftiging met arsenicum, maar een dergelijk ziektebeeld ook behandeld kon worden met arsenicum als geneesmiddel.
De ontdekker van dit principe en tevens de grondlegger van de huidige homeopathie was de Duitse arts Hahnemann (1755 -1843).
Van de plant China officinalis (kinine) wist men dat het goed werkte tegen malaria, echter men begreep niet waarom.
Hahnemann ontdekte dat toediening van kinine bij gezonde mensen vergelijkbare symptomen opriep als bij een malariabesmetting. Hij heeft het zelf getest door de kinine te slikken en ook aan zijn studenten voorgeschreven. Zo werden er ook klachten opgeroepen, die op cholera leken. Zijn stelling was dat het gelijksoortige door het gelijksoortige wordt genezen. Ofwel: „het gelijkmakende maakt het gelijkende bewust‟.
Door geneesmiddelproeven te gaan doen met andere stoffen ontdekte hij telkens meer stoffen, die symptomen gaven, die leken op allerlei ziektebeelden.
Hij ontdekte echter ook dat het middel erger kan zijn dan de kwaal, bijvoorbeeld het innemen van stoffen als arsenicum. Dus ging men de stof dusdanig bewerken dat de schadelijke werking ongedaan werd gemaakt, maar de genezende werking wel behouden bleef. Dit werd bereikt door de grondstof stapsgewijs te verdunnen in een oplossing van alcohol en water en tegelijk intensief te schudden, het zogenaamde potentiëren. Een D30 potentie wil
bijvoorbeeld zeggen dat een stof in dertig keer in stappen van 1:10 verdund en geschud is.
Door deze wijze van bereiden ontstaat op den duur een oplossing, waarin geen molecuul van de oorsrponkelijke stof te vinden is en toch blijkt het aldus bereide middel werkzaam te zijn.
Hoe kan dit?
Mararu Emoto (1943) is een Japans onderzoeker van water en de energetische eigenschappen ervan. Hij toonde aan dat inderdaad allerlei invloeden van buitenaf water kan beïnvloeden, onder andere het eerder genoemde potentiëren van stoffen, waardoor specifieke kristallen ontstaan. Kortom stoffen kunnen doordat water zo veel verschillende gedaantes kan aannemen (denk maar aan ijs, damp, maar met name het ontstaan van telkens weer
verschillende kristallen), hun informatie als het ware overdragen aan het water.
Ook de moderne huidige wetenschap ontdekt stapje voor stapje dat de basis van wat wij materie noemen, eigenlijk meer een samengaan is van begrippen als energie, informatie, velden en gek genoeg het materiële deel slechts een geringe plaats inneemt.
De homeopathie maakt juist van deze energetische en informatieve aspecten van de materie gebruik en is dus een geneeswijze, die vooroploopt in het gebruik maken van de krachten, die in de natuur voorhanden zijn.
De huid en homeopathie
De huid:
- is het grootste orgaan
- geeft bescherming tegen zon, uitdroging, vocht
- regelt de temperatuur
- contact (tast, pijn)
- zorgt voor uitscheiding
- schoonheid
- integriteit
- autonomie
Bij de homeopathie staat de huid niet los van de rest van het lichaam.
Doordat Hahnemann ontdekte dat ziektes niet zo gemakkelijk te genezen waren en vaak weer na behandeling in een vergelijkbare en ook wel een andere vorm terugkwamen, ontwikkelde hij de zogenaamde miasma-leer. Je zou kunnen zeggen de aanleg, die iemand vanaf de geboorte heeft voor het ontwikkelen van bepaalde kwalen.
Hij onderscheidde drie miasma’s, in de tijd van Hahnemann gerelateerd aan de toenmalige geslachtsziekten schurftmijt, gonorroe en syfilis:
- psorisch miasma (de jeuk staat hier op de voorgrond)). We noemen dit nu het principe van het tekort schieten in afweer.
- sycotisch miasma (gonorroe) wat meer woekeringsprocessen zijn, die zich aan de huid manifesteren als bijv. wratten.Nu noemen we dit in het algemeen aandoeningen waarbij het organisme als het ware een overdreven reactie vertoont.
- syfilitisch miasma (kapotmakend, destructief), aan de huid zichtbaar als zweren.
In zijn algemeenheid ging Hahnemann ervan uit dat de psora, waarbij de huidklachten met jeuk het meest op de voorgrond staan, beschouwd kunnen worden als de meest “gezonde” vorm van ziek zijn. Volgens hem kon het lichaam zich via de huid op relatief gezonde manier (denk aan de uitscheidingsfunctie van de huid) van zijn kwalen bevrijden. Het onderdrukken van huidklachten, met als gevaar dat de verstoring van het organisme zich dieper in het systeem gaat nestelen, beschouwde hij dan ook als een kunstfout.
In de praktijk ziet Rienk Stuut echter dat huidklachten dusdanige klachten kunnen geven, dat het nodig is ze tijdelijk te onderdrukken, maar het streven zal altijd zijn, om ze op den duur als het ware van binnenuit te behandelen, zodat ze definitief wegblijven en een uitwendige behandeling niet of nauwelijks meer nodig is.
Later heeft Constatin Hering dit principe in de vorm van een aantal wetten, die we eigenlijk beter regels kunnen noemen, beschreven. De wetten van Hering: over het verloop van de genezing, legt uit hoe een ziekte door homeopathie wordt genezen. Er zijn drie basisprincipes:
- genezing verloopt van binnen naar buiten;
- van boven naar beneden; en
- in de tijd terug.
Het van binnen naar buiten betekent dat het optreden van huidklachten in het genezingsproces meestal wordt beschouwd als een verschuiving van de klachten in de gezonde richting.
Vanuit de zaal wordt opgemerkt of dit wel altijd zo is. Rienk Stuut geeft aan de hand van een voorbeeld aan, dat je in de praktijk niet zo zwart-wit mag kijken.
Ongeveer 15 jaar geleden kwam een jongetje in de praktijk mer dermate ernstige huidklachten, dat hij door zijn huid nauwelijks kon bewegen. Hij zat als het ware gevangen in zijn huid. Echter hij had ook ernstige allergieklachten, astmatische klachten en had zelfs al darmbloedingen gehad. Dit laatste was mogelijk een gevolg van andere behandelingen. Met veel geduld en inzet van ouders (middelen als corticosteroïden zalven zijn nauwelijks
gebruikt) en homeopathisch arts zijn de huidklachten geleidelijk aan verdwenen zonder dat daarbij andere ernstige aandoeningen zijn ontstaan.
In dit geval waren de huidklachten nou niet bepaald oppervlakkige klachten, maar was het tegelijkertijd zaak om ze niet te onderdrukken, omdat dit ernstige gevolgen bleek te hebben.
In zijn algemeenheid zijn klachten, die ons beperken in onze vrijheid, als ernstig aan te merken.
Lichen planus
Van de wereldbevolking heeft 1% lichen planus. De aandoening wordt eigenlijk niet serieus genomen, omdat het doorgaans binnen een paar jaar weer verdwijnt. Vaak wordt het ook niet goed begrepen. De oorzaak is onbekend; het is waarschijnlijk een auto-immuunziekte.
Krabben aan wondjes veroorzaakt vaak weer nieuwe wondjes. Het lichaam valt zichzelf aan.
Mogelijke oorzaken:
- auto-immuunziekte
- medicatie (bv tegen hoge bloeddruk)
- mogelijke infectie
- amalgaamvullingen
Homeopathie en lichen planus
Iets waar je gevoelig voor bent, past vaak als stof bij je. Dus bijvoorbeeld bij een allergie voor amalgaam, gebruikt de homeopathie juist amalgaam of verwante stoffen zoals kwik (een onderdeel van amalgaan).
Als je naar een homeopaat gaat, weet je de gewone diagnose meestal al. Een homeopaat gebruikt deze diagnose bij zijn zoektocht naar een goed passend middel, maar nog belangrijker is dat een middel wordt gevonden dat ook in allerlei andere opzichten bij de persoon past, want ieder mens is anders, heeft een andere gevoeligheid. Homeopathie is maatwerk.
Daarvoor wordt gebruik gemaakt van allerlei stoffen uit de natuur, waarbij als illustratie de nieuwste inzichten over het periodiek systeem van de elementen vanuit homeopathisch zicht worden besproken. Bijvoorbeeld mensen met psoriasis, waarbij de hoornlaag van de huid overactief is en dus verdikt is, kunnen koolstof of verbindingen ervan toegediend krijgen. Als ontwikkelingsstadium past koolstof bij de fase dat men zekerheid en stabiliteit zoekt.
Lichamelijk gezien kan deze behoefte doorschieten, waarbij de huid letterlijk te veel bescherming wil bieden en dus de hoornlaag (de beschermende laag) te dik wordt. Ook bij lichen planus kan een dergelijk huidprobleem optreden en kunnen mensen, die tevens deze behoefte aan veiligheid en stabiliteit hebben, ook met dergelijke koolstofverbindingen geholpen worden.
Bij het verder kijken naar de elementen van het periodiek systeem, zien we dat deze de ontwikkeling van de mens laten zien, van de ontwikkeling van het individu (in deze reeks zien we koolstof staan), naar het aangaan van relatie met andere mensen, vervolgens het stadium van werken (in deze reeks staat bijvoorbeeld ijzer, niet voor niets het element waaruit werktuigen worden gemaakt), vervolgens het stadium van ideeën, kunst en naar buiten treden,
met onder andere zilver en tenslotte de serie die te maken heeft met autonomie en autoriteit.
Deze laatste reeks bevat elementen (de lanthaniden), die bij lichen ruber planus een belangrijke rol in de homeopathie zullen gaan spelen.
De ontdekking van auto-immuunziekten is relatief nog jong. Kort gezegd zijn het ziektes waarbij ons immuunsysteem bepaalde cellen van onze eigen lichaam aanvalt. In het geval van diabetes bijvoorbeeld de cellen van de alvleesklier, in het geval van lichen planus onze huidcellen. Het waarom van dit proces wordt vanuit de reguliere geneeskunde niet goed begrepen en men kent eigenlijk voornamelijk één therapie, namelijk het onderdrukken van
deze reactie. De geneesmiddelen die hiervoor gebruikt worden, kennen echter vaak ernstige bijwerkingen en moeten vaak blijvend genomen worden, omdat de ziekte er niet door genezen wordt, maar slechts wordt onderdrukt.
Homeopaten zien vaak dat een kenmerk van mensen met auto-immuunziekten is dat ze autonoom willen zijn: „ik bepaal zelf hoe ik mijn leven wil inrichten‟. Dit laatste kan echter veel spanningen veroorzaken, met name ook doordat de wereld om ons heen niet altijd evenveel begrip heeft voor dit streven. De spanningen die dit oplevert, lijken zich dan juist te wreken in het systeem dat onze autonomie bewaakt, namelijk het auto-immuunsysteem.
Tot voor kort had ook de homeopathie vaak niet een antwoord op dergelijke problematiek, maar sinds een paar jaar zijn er zeer goede ervaringen (ook in de praktijk van Rienk Stuut) met de lanthaniden - niet voor niets de zeldzame metalen genoemd - opgedaan, die hoop bieden voor mensen met auto-immuunziekten en dus ook voor mensen met lichen ruber planus. Tenslotte is de huid bij uitstek het orgaan wat onze autonomie vertegenwoordigt. Het zorgt er namelijk voor dat wij ons al individu onderscheiden en afgrenzen van onze omgeving.
De lezing was interessant en heeft de leden nieuwsgierig gemaakt naar eventuele mogelijkheden betreffende lichen planus. Jammer, maar eigenlijk was er te weinig tijd om alle vragen uit de zaal te beantwoorden. We willen Rienk Stuut in ieder geval heel hartelijk bedanken voor zijn komst!
Voor wie meer wil weten over homeopathie, of een afspraak wil maken voor een consult:
Rienk Stuut heeft zijn praktijk op de:
Groenkanseweg 172,
3737 AK Groenekan
telefoon: 0346-214152
mailadres:
Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien.
Website: www.rienkstuut.com